Solist:

• Jan Simon, piano

Programma:

• Felix Mendelssohn Bartholdy: Die Hebriden, op. 26
• Camille Saint-Saëns: Concerto voor piano en orkest nr. 2 in g, op. 22
• Antonín Dvorák: Symfonie nr. 9 in e, op. 95 "Uit de Nieuwe Wereld"

Een gevarieerd romantisch programma! In zijn ouverture "Die Hebriden" verklankt Mendelssohn op een poëtische manier zijn reisindrukken naar die eilandengroep in de buurt van het mistige Schotland. De Tsjechische componist Dvorák geeft uiting zowel aan de impressies die hij in "De Nieuw Wereld" heeft opgedaan als aan het intense heimwee naar zijn vaderland. Het briljante en virtuoze tweede pianoconcerto van Saint-Saëns is ongetwijfeld het populairste van zijn vijf concerto's voor piano.

Wie is Wie?

Tsjechisch Radiosymfonieorkest Praag: Het orkest werd in 1926 gesticht. Vanaf het begin ontwikkelde het een uitzonderlijk hoog kwaliteitsniveau, zodat het niet meer weg te denken was uit het ganse Tsjechische concertleven. Niet te verwonderen dat het dan ook geregeld te gast was in voorname buitenlandse concertzalen. Na de Tweede Wereldoorlog beleefde het orkest een nieuwe bloeiperiode o.l.v. Karel Ancerl, van 1985 tot 2010 o.l.v. Vladimir Valek en daarnaast o.l.v. talrijke vooraanstaande gastdirigenten. Dienen zeker vermeld: Ch. Munch, H. Scherchen, S. Baudo, Ch. Mackeras, V. Neuman, G. Roschdjestvenski en K. Penderecki. Hoogtepunten van elk concertseizoen is de reeks concerten in het Rudolfinum in Praag, waarbij internationaal gerenommeerde solisten worden uitgenodigd. Het orkest realiseerde tal van cd's met composities van V. J. Tomasek, A. Dvorak, B. Martinu, E. Schulhoff e.a.

Daniel Raiskin: Daniel Raiskin (St.-Petersburg, 1970) studeerde altviool in zijn geboortestad en in Freiburg, en directie bij M. Jansons, N. Järvi, M. Horvat e.a. Vrij vroeg begon hij aan een internationale carrière, eerst als een vooraanstaande Europese violist, daarna als dirigent aan het hoofd van de gerenommeerde orkesten of operatheaters in Wenen, Berlijn, Amsterdam, Salzburg, Milaan, New York. Ook als kamermusicus doet hij zich gelden, o.a. in samenwerking met Gidon Kremer. Hij behoort tot de beste en veelzijdigste dirigenten van de jongere generatie. In 2004 maakte hij met het Filharmonisch Orkest van Zagreb een concertreis door Oostenrijk, Duitsland en Zwitserland, en dirigeerde hij ook het Mozarteum Orkest van Salzburg. Met het Tsjechisch Radiosymfonieorkest van Praag maakt hij sinds 2007 jaarlijks concerttournees door Europa. Sinds het seizoen 2005-2006 is hij chef-dirigent van het Staatsorchester Rheinische Philharmonie in Koblenz en vanaf 2008 ook chef-dirigent van de Arthur Rubinstein Filharmonie in Polen.

Jan Simon: Deze Tsjechische pianist (Praag, 1966) is "solist in residence" bij de Tsjechische radio-omroep. Hij studeerde aan de muziekacademies en -hogescholen in Praag, Zürich en Lübeck. In 1985 en 1991 was hij prijswinnaar op de Internationale Koningin Elisabethwedstrijd in Brussel. Daarop volgde een succesrijke en internationale carrière met concerten over de ganse wereld, met vermaarde dirigenten en op vooraanstaande festivals. Hij nam een groot aantal cd's op bij bekende labels zoals Supraphon, Panton en BMG Ariola o.a. met alle pianoconcerto's van Ludwig van Beethoven en de twee concerto's van Frédéric Chopin, begeleid door de Prager Kammerphilharmonie. Voor de opname van de pianoconcerto's van Erwin Schulhoff ontving hij in 1995 de "MIDEM Classical Award" in Cannes.

Solisten:

• Cheryl Studer, sopraan
• Wilfried Van den Brande, bariton

Programma:

• Die Meistersinger von Nürnberg. Vorspiel
• Die Meistersinger von Nürnberg. "Wahn! Wahn!"
• Lohengrin. Vorspiel act 1 en act 3
• Lohengrin. "Einsam in trüben Tagen"
• Der fliegende Holländer. Ouverture
• Der fliegende Holländer. "Die Frist ist um"
• Tristan und Isolde. Vorspiel - Isoldes Liebestod

Liefde en passie, noodlotsdreiging en feestroes kleuren dit concert, dat volledig gewijd is aan Richard Wagner. Als controversiële persoonlijkheid en revolutionaire romanticus joeg hij destijds voor- en tegenstanders in het harnas. Zijn ouvertures en Vorspiele zijn imponerende partituren die op een evocatieve wijze het muziekdrama inleiden. De geprogrammeerde aria's behoren tot de bekendste bladzijden uit die opera's; ze ontroeren door hun geladen en expressieve tekstverklanking.

Wie is Wie?

Nürnberger Symphoniker: Oorspronkelijk concerteerde het orkest, dat in 1946 werd opgericht, onder de naam "Fränkisches Landesorchester". Met de inwijding van de "Meistersingerhalle" in 1963 werd het omgedoopt tot "Nürnberger Symphoniker". Het orkest legt zowel in zijn thuisbasis als in binnen- en buitenland een drukke activiteit aan de dag in een repertoire dat loopt van Bach tot Hollywood: het orkest heeft zich niet alleen op het klassieke en romantische repertoire toegelegd, maar zich ook geprofileerd als een allround toporkest dat grote populariteit geniet in de uitvoering van film- en musicalmuziek. In 1993 ontving het in Los Angeles de felbegeerde "Grammy Award" voor de soundtrack bij de TV-serie "Beauty and the Beast".

Alexander Shelley: De Engelse dirigent Alexander Shelley (Londen, 1979) studeerde aanvankelijk cello aan het "Royal College of Music" in Londen, vanaf 1998 aan de "Robert Schumann Hochschule" in Düsseldorf, daarna nog bij M. Rostropovich en J. Starker in Parijs. In 2003 was hij lid van het "World Orchestra for Peace" o.l.v. V. Gergiev in Moskou en St.-Petersburg. Na zijn studies in orkestdirectie o.l.v. Thomas Gabrisch en Yan-Pascal Tortelier was hij assistent van verschillende orkesten in Engeland. In 2001 stichtte hij het kamerorkest "Schumann Camerata" in Düsseldorf, waarmee hij verscheidene tournees maakte in het buitenland. In 2005 won hij de "Leeds Conductors Competition". Sindsdien is hij een graaggeziene gastdirigent bij diverse Europese orkesten en operatheaters. In 2008 werd hij aangesteld tot chef-dirigent van de Nürnberger Symphoniker.

Cheryl Studer: De Amerikaanse sopraan Cheryl Studer (Midland, Michigan, 1955) begon al zeer jong piano en altviool te studeren. Nadat ze op twaalfjarige leeftijd het album "La Callas à Paris" had beluisterd, startte ze met zanglessen. Naast haar studies aan de universiteit van Tennessee legde ze zich meer en intens toe op een zangcarrière. Ze maakte haar debuut in 1976 met een uitvoering in Bachs Matthäus-Passion door het Boston Symphony Orchestra o.l.v. Seiji Ozawa. In 1979 volgde ze in Wenen cursussen voor de interpretatie van het Duitse lied bij o.a. Irmgard Seefried, Brigitte Fassbaender en Hans Hotter. Laatstgenoemde overtuigde haar om in Europa te blijven. In de jaren ’80 en ’90 trad ze op in tal van vooraanstaande operatheaters met werk van Mozart, Rossini, Donizetti, Wagner, Verdi, R. Strauss e.a. Als soliste concerteerde ze over de ganse wereld. Vanaf 1992 gaf ze tal van liedrecitals. Ze ontving verscheidene hoge onderscheidingen zoals de "High Fidelity Musica America Prize" (1977), de "Franz Schubert Institut Preis" (1979) voor haar liedvertolkingen, de "Grand Prix du Disque - Prix Maria Callas" (1989), en "Musical America’s Vocalist of the Year" (1994).

Wilfried Van den Brande: Wilfried Van den Brande (Antwerpen, 1964) is een telg uit een Antwerpse muzikale familie. Na een intensieve all round opleiding van zijn vader (regisseur, dirigent, bas, kameroperadirecteur Arnold Brand) besloot Wilfried Van den Brande pas op 30-jarige leeftijd een vocale carrière te ambiëren. Als pedagoog stond zijn vader later ook in voor de muzikale vorming van zijn zoon. Hij zong op de grote nationale klassieke podia met het Vlaams Radio Orkest, deFilharmonie, en trad op bij de Vlaamse Opera en de Munt. Hij concerteerde in zowat alle landen van Europa. In 2007 stond hij samen met Dirk Brossé en de diva Julia Migenes op de planken in Genève voor het EBU-kerstconcert met het Orchestre de la Suisse Romande. In 2004 realiseerde hij een opname van Franse aria’s met de Nürnberger Symphoniker o.l.v. Hans Rotman en verzorgde hij in het Concertgebouw te Brugge een recital en cd-opname van Schuberts liederen voor bas en fortepiano met pianist Tobias Koch. Onlangs nam hij een cd-box op met songs van Cole Porter.

Programma:

• Michael Glinka: Ouverture "Ruslan en Ludmilla"
• Pjotr Iljitsj Tsjaikovski: Italiaans Capriccio, op. 45
• Sergej Prokofjev: Symfonie nr. 1 in D, op. 25, "Klassieke"
• Igor Stravinski: Pulcinella, balletsuite
• Alexander Borodin: Polovtsiaanse dansen

Wat een rijkdom en verscheidenheid aan Russische muziek! Romantische bezieling en coloriet spatten uit enkele overbekende composities: de eclatante ouverture "Ruslan en Ludmilla" van Glinka, het spetterende "Italiaans Capriccio" van Tsjaikovski en de caleidoscopische "Polovtsiaanse dansen" van Borodin. Niet minder fascinerend, fijnzinnig en kleurrijk van orkestratie zijn de neoclassicistische meesterwerken: "Pulcinella" van Stravinski en de "Klassieke symfonie" van Prokofjev.

Wie is Wie?

Russische Kamerfilharmonie Sint-Petersburg: De Russische Kamerfilharmonie Sint-Petersburg werd in 1990 gevormd door afgestudeerden van het gerenommeerde Staatsconservatorium van Sint-Petersburg. Het orkest geeft op overtuigende wijze blijk zowel van het muzikale talent als van de hoge graad van muziekopvoering in die Russische stad. Het orkest beschikt over een uitgebreid repertoire van de barok tot de hedendaagse muziek. Door tal van Europese reizen heeft het ook een benijdenswaardige internationale reputatie verworven. Critici bewonderen niet alleen de kristal heldere speelstijl van het orkest, maar ook de expressieve wijze waarop de musici de specifieke Russische ziel in hun nationaal gebonden muziek weten te vertolken. Onder de talrijke cd's die het orkest al verwezenlijkte werd de opname met composities van Carl Maria von Weber verleden jaar bij Sony Music geselecteerd als "Editor's choice".

Juri Gilbo: Juri Gilbo (Sint-Petersburg, 1968) begon al op vierjarige leeftijd viool te studeren, eerst in het Staatsconservatorium van zijn geboortestad, daarna bij Tabea Zimmermann aan de Muziekuniversiteit in Frankfurt am Main. In 1997 maakte hij zijn debuut als dirigent. Sindsdien is hij te gast in Europa, USA, China en Japan. Het jaar daarop werd hij muziekdirecteur van de Russische Kamerfilharmonie Sint-Petersburg. Met dat orkest trad hij succesvol op in vermaarde concertzalen zoals de Berlijnse Filmharmonie, het Concertgebouw in Amsterdam, de Tonhalle in Zürich, het Bayreuther Operatheater enz. Hij werkt geregeld samen met befaamde solisten als Sir James Galway, Mischa Maisky, Sharon Kam, Liana Isakadze, Andrei Gavrilov e.a.

Solist:

• Camilla Nylund, sopraan

Programma:

• Richard Strauss: Don Juan, Tondichtung, op. 20
• Richard Strauss: Vier letzte Lieder
• César Franck: Symfonie in d

Richard Strauss was een geniaal componist van opera’s, liederen en symfonische gedichten. De "Vier letzte Lieder" zijn aangrijpende, sensitieve bladzijden: het nec plus ultra uit het laatromantische liedrepertoire. In het symfonisch gedicht "Don Juan" evoceert Strauss op een impulsieve wijze enkele karaktertrekken van de onverbeterlijke vrouwenjager. Ook de symfonie van Franck is geladen met een sterke gepassioneerdheid, maar bezit daarnaast momenten van bevrijding en serene gelukzaligheid.

Wie is Wie?

Orchestre Philharmonique du Luxembourg: Sinds zijn ontstaan in 1933 speelt het Orchestre Philharmonique du Luxembourg (voorheen RTL-Symfonie) een vitale rol in het muziekleven van het Groothertogdom Luxemburg. Het orkest, dat aanvankelijk een privé-instelling was, werd in 1996 door de staat overgenomen en opgenomen in de Henri Pensis Foundation. Het verwierf snel een internationale vermaardheid door concerten, opnames, radio- en televisie-uitzendingen o.l.v. zijn opeenvolgende chef-dirigenten: Henri Pensis, Louis de Froment, Leopold Hager en David Shallon. In 2002 werd Bramwell Tovey benoemd tot chef-dirigent en muziekdirecteur. Emmanuel Krivine is sinds 2006 muziekdirecteur en chef-dirigent. Het orkest musiceert met de beste solisten, werkt geregeld mee aan internationale festivals en maakte concerttournees door Europa, Azië en Amerika. Het orkest realiseerde al meer dan 50 cd-opnames.

Emmanuel Krivine: Emmanuel Krivine (Grenoble, 1947), kind van een Russische vader en Poolse moeder, begon op vroege leeftijd aan een carrière als violist. Nauwelijks zestien jaar, behaalde hij de eerste prijs aan het Parijse Conservatorium. Daarna studeerde hij nog bij Henryk Szeryng den Yehudi Menuhin. Na contact met Karl Böhm legde hij zich vanaf 1965 meer en meer toe op de orkestdirectie, aanvankelijk als vaste gastdirigent van het Filharmonisch Orkest van Radio France. Van 1976 tot 1983 was hij muziekdirecteur van het Nationaal Orkest van Lyon en van 1987 tot 2000 van het Franse Jeugdorkest. Vanaf 2001 werkte hij geregeld samen met het Filharmonisch Orkest van Luxemburg; in 2006 werd hij benoemd tot muziekdirecteur en chef-dirigent van dat orkest. Daarnaast is hij een veel gevraagde gastdirigent bij vermaarde orkesten als de Berliner Philharmoniker, de Staatskapelle Dresden, het London Symphony Orchestra, het Amsterdams Concertgebouworkest e.a. Onlangs realiseerde hij bij het label Timpani de eerste volume van het volledige orkestwerk van Claude Debussy.

Camilla Nylund: De Finse sopraan Camilla Nylund (Vaasa, 1968) begon haar vocale studies bij prof. Eva Illes en zette die voort aan het Mozarteum van Salzburg. In 1995 behaalde ze daar de "Lilli Lehman Medaille". In datzelfde jaar debuteerde ze aan de Staatsopera in Hamburg als Michaela in "Carmen" van G. Bizet. Daarna bouwde ze een grote internationale carrière op met vertolkingen in de operatheaters van Dresden, Hamburg, Zürich, Wenen, Milaan enz. Sir Simon Rattle engageerde haar voor een concerttournee door Japan met Beethovens "Fidelio". O.l.v. Zubin Mehta vertolkte ze in de Beierse Staatsopera de rol van Elisabeth in Wagners "Tannhäuser". Dit seizoen vertolkt ze in de Wiener Staatsopera o.a. de titelrol in "Salome" en in "Elektra" van Richard Strauss. Ze realiseerde tal van cd’s op de labels Ondine, Opus 111, Deutsche Grammophon, Cpo, Harmonia Mundi.

Solist:

• Nikolaas Kende, piano

Programma:

• Jan Blockx: Kermis uit het ballet "Milenka"
• Johannes Brahms: Concerto voor piano en orkest nr. 2 in Bes, op. 83
• Jean Sibelius: Symfonie nr. 1 in e, op. 39

Brahms' tweede pianoconcerto is zonder twijfel één van de prachtigste en indrukwekkendste scheppingen in dat genre: poëzie en dynamiek wisselen elkaar bestendig af. De eerste symfonie van Sibelius wordt door haar heroïsch en tragisch-pathetisch karakter vaak geroemd als een symbool van de "Finlandse strijdvaardigheid". Jan Blockx, ooit getypeerd als de evenknie van onze Teniersen en onze Brouwersen, schetst een levendige Vlaamse sfeer in zijn "Kermis" uit het ballet "Milenka".

Wie is Wie?

Brussels Philharmonic - Vlaams Radio Orkest: Het VRO werd in 1935 opgericht onder de vleugels van de openbare omroep, waarmee het nog steeds hecht verbonden blijft: bijna alle concertproducties worden opgenomen door de VRT. Het VRO is een modern en flexibel symfonisch orkest met een warm hart voor het verleden, maar met zijn blik resoluut op de toekomst gericht. Vanaf 2005-2006 is het opnieuw thuis in de Studio 4 van het Flageygebouw in Brussel. Naast de sterke aanwezigheid in Brussel, besteedt het VRO veel aandacht aan zijn vertegenwoordiging in Vlaanderen. In de Bijloke in Gent is het sinds 2004-2005 "orkest in residentie". Er zijn concertcycli in Leuven, Hasselt, Antwerpen en Oostende. Het orkest heeft een sterke band met het Festival van Vlaanderen en het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen in Gent. Sinds 2004 heeft het een plaats verworven in de internationale filmindustrie: in 2004 ontving het de Golden Globe voor de muziekscore bij de film "The Aviator" en in 2005 was het te gast op het Internationaal Filmfestival van Berlijn. Via gerichte projecten bouwt het orkest verder aan zijn internationale uitstraling. Vanaf 2004 realiseert het cd's bij Glossa en BMG, met o.a. de wereldwijde ontsluiting van zijn partiturencollectie. Het orkest wordt gesteund door de Vlaamse Gemeenschap en de Nationale Loterij.

Ainars Rubikis: Na zijn muzikale opleiding in de koorschool van zijn geboortestad studeerde de Letse dirigent Ainars Rubikis (Riga, 1978) verder aan de Letse Muziekacademie, waar hij zich vooral op de directie van koor en orkest toelegde. Na "Masterclasses" bij Mariss Janons en Zsolt Nagy te hebben gevolgd, was hij achtereenvolgens artistiek directeur van het Universiteits Kamerkoor (2000-2005), assistent-dirigent van het Radiokoor (2006-2010) en van de Nationale Opera van Letland. In 2010 behaalde hij de eerste prijs op de derde "Internationale Gustav Mahler Wedstrijd voor dirigenten" in Bamberg. Het geheim van zijn succes: "Veel dirigenten beginnen als orkestlid, maar mijn ervaring als zanger en koordirigent in Letland heeft me zoveel geleerd op het gebied van frasering, dynamiek, balans en relatie tussen componist en uitvoerder." Voor het seizoen 2010-2011 ontving de jonge dirigent talrijke aanbiedingen van vooraanstaande orkesten in Duitsland, Frankrijk, Engeland, Hongarije, België en Noorwegen.

Nikolaas Kende, piano: Nikolaas Kende (Antwerpen, 1981) werd geboren in een muzikantenfamilie. Op 5-jarige leeftijd startte hij met piano bij zijn ouders: Heidi Hendrickx en Levente Kende. Hij zette zijn studies voort aan het Conservatorium van Amsterdam en dat van Antwerpen, waar hij naast piano nog orgel volgde bij Joris Verdin. Hij vervolgde zijn studies aan de Hochschule für Musik und Theater in München., waar hij in 2007 zijn Masterclas-diploma behaalde. Daarnaast ontving hij onderricht van o.a. A. Ciccolini, M. Perahia, R. Lupu. Hij won verscheidene wedstrijden en behaalde diverse prijzen: "Cantabile Wedstrijd" (1998), EPTA-wedstrijd (1999), "Stefaan de Jonghe-Wedstrijd" (2000), "Tenuto-Wedstrijd" (2002) e.a. In 2006 won hij het 57ste "vrienden-concours" van het Concertgebouw en Orkest Amsterdam en het jaar daarop werd hij laureaat in de wedstrijd "Jonge Solisten" van deFilharmonie o.l.v. Ph. Herreweghe. Tijdens het voorbije seizoen gaf hij opgemerkte recitals in Europa en Amerika. Sinds 2003 vormt hij een vast duo met de violiste Jolente De Maeyer; sinds 2007 is hij lid van het Narziss und Goldmund Pianotrio en in datzelfde jaar richtte hij mee het Rubensensemble op.

Solist:

• Igor Ardasev, piano

Programma:

• Bedrich Smetana: Ouverture "De verkochte bruid"
• Pjotr Iljitsj Tsjaikovski: Concerto voor piano en orkest nr. 1, op. 23
• Antonín Dvorák: Symfonie nr. 8 in G, op. 88

Slavische muziek op het programma zorgt voor vuur en dynamiek in het orkest, geestdrift en emotie bij het concertpubliek. Smetana componeerde een wervelende ouverture voor zijn opera "De verkochte bruid". Dvoráks achtste symfonie, ter wille van haar blijmoedig karakter soms zijn pastorale genoemd, is doordrenkt van Boheems-Slavische elementen. Tsjaikovski componeerde met zijn denderend eerste pianoconcerto een kaskraker van formaat; op en top een virtuoos romantisch product.

Wie is Wie?

Filharmonisch Orkest Brno: Het Tskjechisch Symfonieorkest, dat onder impuls van Leos Janacek in 1870 in het leven werd geroepen, wordt algemeen beschouwd als de directe voorloper van het Filharmonisch Orkest van Brno. Dat nieuw orkest ontstond in 1956 uit de fusie van het plaatselijke Radio-Orkest en het regionale Symfonieorkest. Het wordt beschouwd als een van de allerbeste ensembles van dat land. Het verzorgt tal van concerten in eigen land, maar niet minder tijdens zijn vele concerttournees in Europa, Japan en Amerika. Het is een vaste pleitbezorger van het oeuvre van Leos Janack, die leefde en werkte in Brno. Het nam het volledige symfonisch oeuvre en alle cantates van die componist op en realiseerde tal van opnames bij Supraphon, Sony Music, BMG en andere bekende labels. Onlangs prees de muziekcriticus van de New York Times het ensemble voor "de zachte en subtiele toon van de strijkers, die glinstert als zijde, en voor het accurate spel en de warme sonoriteit van de blazers."

Aleksandar Markovic: De Servische dirigent Aleksandar Markovic (1975), thans woonachtig in Oostenrijk, studeerde bij Leopold Hager in Wenen en bij Gianluigi Gelmetti en Lothar Zagrosek aan de Accademia Musicale Chigiana in Siena, waar hij het "Diploma d'onore" behaalde. Hij ontving een studiebeurs van de Herbert von Karajan Stichting en werd in 2003 bekroond met de eerste prijs op de zevende Internationale Gr. Fitelberg Wedstrijd voor dirigenten in Katawice in Polen. Van 2005 tot 2008 was hij chef-dirigent aan het Tiroler Landestheater in Innsbruck. Daarna werkte hij een paar jaar samen met het Schots Kamerorkest, en de Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz. Naast chef-dirigent van het Filharmonish Orkest van Brno is hij een veel gevraagde gastdirigent bij Duitse en Slavische orkesten. Hij is gespecialiseerd in de vertolking van eigentijdse muziek.

Igor Ardasev, piano: De Tsjechische pianist Igor Ardasev (Brno, 1967) studeerde aanvankelijk aan het conservatorium en de "Janacek Kunstacademie" van zijn geboortestad, daarna bij Paul-Badura Skoda en Rudolf Serkin. Hij behaalde de vijfde plaats op de Tsjaikovski Wedstrijd in Moskou, de eerste prijs op de Maria Callas Wedstrijd in Athene en is laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd in Brussel en de Marguerite Long-Jacques Thibaud Wedstrijd in Parijs. Hij behoort tot de beste vertegenwoordigers van een nieuwe generatie Europese pianisten. Zijn palmares met recitals in eigen land, maar ook in heel Europa, Amerika en Japan is indrukwekkend. Hij concerteerde met talrijke vooraanstaande Europese orkesten, trad op tijdens internationale festivals en realiseerde verscheidene cd's. Onlangs werd zijn discografie nog uitgebreid met de "Slavische dansen" van A. Dvorak en "Mijn Vaderland" van B. Smetana in een versie voor vierhandig klavier, en dat samen met zijn vrouw Renata Ardasevova.